#41 Write a children's story

Ik heb de meest fantastische zus. En die zus heeft samen met haar schat van een man twee
prachtige kinderen: Dries en Lore. Dit verhaal is voor hen. Omdat ik hen mis. Omdat onze
zondagse Skype-dates het hoogtepunt van elk weekend zijn. Omdat ik simpelweg gek op hen ben. 

Ik raak je nooit meer kwijt

Ergens diep in de bergen

schudden de bomen zich wakker.

Jonas en Elise rollen uit bed.

'Dag mama, dag papa', gillen ze in koor.

'Wij gaan buiten spelen!'

Muts aan, sjaal aan, dikke jas

en hop ze trekken erop uit.

'Oh kijk, daar zijn Mosi de muis

en Fred de eekhoorn al.'

Samen bouwen de vriendjes

de allerallergrootste sneeuwman ooit.

Ze missen enkel

een wortel voor de neus.

In de verte ziet Jonas

het perfecte exemplaar:

een knaloranje kanjer van een wortel!

Hij rent ernaartoe, maar oei oei,

hij glijdt uit en rold holderdebolder

onder de diepe sneeuw.

De vriendjes worden ongerust.

'Jonas, Jonas, waar ben je?', huilt Elise.

Ze zoeken achter elke boom, onder elke steen,

zelfs in het hol van de beer!

Maar Jonas is nergens te vinden.

Plots ziet Elise de rode sjaal van haar broertje.

'Daar is ie, snel snel!' Samen met Mosi en Fred

helpt ze Jonas vanonder de sneeuw.

Wel duizend knuffels geeft ze hem.

Thuis vertellen ze mama en papa

over hun grote avontuur. Elise huilt

en huilt tot ze geen traantjes meer kan vinden.

'Ik wil m'n broertje nooit meer kwijt,

echt nooit meer', snikt ze.

Papa heeft een idee! Hij verdwijnt

in mama's naaiatelier en komt even

later terug met een grote bol rode wol.

'Ik heb de oplossing', glundert papa.

Hij maakt een grote strik rond

Jonas' vinger met de wol. Het andere eind

gaat om Elises vinger. 'Zo raken jullie

elkaar nooit meer kwijt', zeggen mama en papa in koor.

Die avond kijkt de maan toe

hoe Elise af en toe heel zachtjes aan het rode touwtje trekt.

'Oef, je bent er nog Jonas'.

Dan sluit ze opnieuw haar ogen

en droomt over nieuwe avonturen.